Historia stetoskopu - co wpłynęło na pomysł stworzenia stetoskopu?​

W naukach i praktyce medycznej, na przestrzeni lat pojawiało się wiele teorii oraz trendów, wyznaczających sposób prowadzenia praktyki lekarskiej. Medycyna, której rozwój obserwujemy do dziś, od starożytności przechodzi niezwykle złożoną drogę ku precyzji diagnostyki i lecznictwa. Narzędzia, pozwalające szybko i dokładnie wypełniać obowiązki lekarza, to zbiór ogromnej liczby przedmiotów, które pojawiały się, zmieniały, zakorzeniały lub znikały, wywierając wpływ na nauki medyczne i ich współczesny poziom zaawansowania. Wśród licznych akcesoriów i sprzętów, niezbędnych lekarzowi, stetoskop spełnia podstawową rolę, pozwalając szybko i dokładnie określić nieprawidłowość zdrowotną na podstawie osłuchu odpowiednich fragmentów klatki piersiowej oraz pleców. Współczesny stetoskop przeszedł długą, skomplikowaną drogę do dzisiejszej formy oraz popularności.

Kto stworzył pierwszy stetoskop?

Nauki medyczne, korzystające z osłuchiwania, a przede wszystkim opukiwania klatki piersiowej pacjentów już w połowie XVIII wieku były rozwijane i opisywane przez ówczesnych praktyków. Dużą wiedzę w tym względzie posiadł Nicolas Corvisart, osobisty lekarz Napoleona Bonaparte. Jego uczeń, prywatnie obdarzony znakomitym słuchem muzycznym, Rene Laennec (1781-1826) w roku 1816 stworzył prowizoryczne urządzenie, pozwalające wzmocnić odbiór osłuchiwanego bicia serca. Poprzez zwinięty w rulon arkusz papieru Laennec lepiej słyszał dźwięki, wydobywające się z serca. Przez trzy, kolejne lata pracował nad udoskonaleniem sprzętu, tworząc drewniany stetoskop, nazwany w ten sposób z greckich słów: stethos – klatka piersiowa, skopos – obserwator. Urządzenie o długości 25 cm posiadało średnicę o długości 2,5 cm. Stetoskop Laenneca pozwolił zdiagnozować wiele chorób wcześniej, niż mogło mieć to miejsce w tradycyjnej metodzie opukiwania, połączonej z osłuchem oraz dokładniej. Dzięki pracom, w 1819 r. powstała publikacja: „De l’Auscultation Médiate ou Traité du Diagnostic des Maladies des Poumons et du Coeur” która propagując użycie stetoskopu, nadała nowe spojrzenie w kierunku diagnostyki chorób płuc oraz serca. Pierwszy stetoskop przyczynił się do użycia po raz pierwszy takich terminów jak szmery, świszczenie. Wynalazca stetoskopu zmarł dziesięć lat po dokonaniu tego czynu, na wykrytą dzięki urządzeniu gruźlicę.

Rene Laennec
Pierwszy stetoskop w historii

Stetoskop na przestrzeni lat

Stetoskop autorstwa dr. Georga Camman'a
Historia stetoskopu, którą kontynuował uczeń wynalazcy niesie za sobą udoskonalenie urządzenia dzięki dwuusznemu użyciu. Charles Williams, a następnie John Forbes udoskonalili sprzęt, tworząc dwuuszne urządzenie, zbudowane ze słuchawek dousznych (najczęściej z kości słoniowej), dwóch rurek, połączonych trąbką medyczną, wieńczącą całość, przykładaną do skóry pacjenta podczas badania. w 1866 r. dr George Camman opublikował stetoskop jako urządzenie douszne, z dwoma przewodami, zakończonymi drewnianą głowicą oraz taśmą, napinającą obydwa przewody. stetoskop w dzisiejszej formie na dobre rozpropagowany został w czasie I wojny światowej. Urządzenie wciąż jest udoskonalane pod kątem materiałów, a wersja elektroniczna ustępuje miejsca stetoskopowi akustycznemu, który sprawdza się wciąż znakomicie.